آدمفرشته

humangel — Sun, 03 May 2009 22:50:04 GMT

سلام به همه ی دوستان.

بالاخره با تلاش مجید صالحی مجموعه ترانه آدمفرشته HumAngel مجوز گرفت و به چاپ رسید.

از این به بعد این وبلاگ به آدرس جدید زیر منتقل می شود.

دوستانی که لطف کردن و لینک دادن آدرس جدید را وارد کنند.

www.humangel.ir

این سایت با خبر چاپ این کتاب و چند کتاب دیگر و نیز آدرس غرفه در نمایشگاه بیناللملی کتاب تهران به روز شده.

humangel — Fri, 03 Apr 2009 13:36:18 GMT

نه تسکین بغضی نه تصویر گریه

زدی زیر حرفت زدم زیر گریه

سلام .

سال نو رو به همه دوستان تبریک میگم.با یه ترانه خیلی تازه به روز می شم..خودم هنوز باهاش درگیرم..نظر شما حتما کمکم می کنه.مطمئنم که کار تغییر می کنه.

.....

دو راهی رسیده به من نمی خواد ازم رد بشه

دو راهی رسیده به من منو توُ خودش می کشه

دو راهی مث نیش مار روی گردنم می خزه

یکی پلکمو می کنه یکی مغزمو می پزه

تو این خونه رو یادته اتاق پر از مرگ موش

چه دنیای ِ کوچیکییه لباس عروسک بپوش

تو این خونه رو یادته زوایاشو از بر شدی

همین گوشه مدیونتم همین گوشه پرپر شدی

چقد ناله کردی بمون چقد ناله کردی نرو

چقد ناله هات یادمه خودم قفل کردم درو

دو راهی شبیه یه روح شب از خواب من می پره

یکی عکستو می کشه یکی اسمتو می بره

دارن ذره ذره منو تو خون تو حل می کنن

لباسای خوابت هنوز شبامو بغل می کنن

دو راهی رسیده به من تباهی ِ من محرزه

دو راهی مث نیش مار روی گردنم می خزه

humangel — Fri, 06 Mar 2009 12:43:18 GMT

یک روز برمی گردی و افسوس

چیزی از این دیوونه باقی نیست

دنیای من اینجا سرت جنگه

جنگ جهانی اتفاقی نیست

سلام به همه

چقد سخته زود به زود به روز کردن.غلط کردن برای همین وقتاس

حسی و اتفاقی که به روز می کنم خیلی بهتر می شه.

با یه غزل قدیمی به در خواست دوستان در خدمتتونم...این غزل دومین غزل منه مال سال هشتاد.

که کمی تغییرش دادم.

...

تهران ولی عصر ترافیک مسخره

بنز سیاه رنگ متالیک مسخره

با شیشه های دودی و با رینگ نقره ای

یک آدم نجیب ِ رمانتیک مسخره

چشمان مست خیره به دنبال دختریست

دختر کنار شیشه ی بوتیک مسخره

با گونه های گلبه ای و لنز های سبز

قد بلند و هیکل باریک مسخره

بوق و چراغ و بعد مسیری همیشگی

یک جای دنج ِ خلوت و نزدیکِ مسخره

مردان گر گرفته و زن های بی دلیل

زیر فشار قدرت تحریک مسخره

هی قهوه می خورند و هی حرف می زنند

آرامش خیالی ِ موزیک مسخره

شب از صدای آه زنی زوزه می کشد

در یک فضای ساکت و تاریک مسخره

بره شکار نیمه شب گرگ می شود

یک گرگ پیر ِ مبتذل ِ شیک مسخره

فردا شروع تازه،یک سوژه ی جدید

تهران ،ولی عصر، ترافیک مسخره

...

humangel — Fri, 20 Feb 2009 14:57:18 GMT

داره حواسم پرت می شه

از قله های برفی تو

درد دلم آوار می شه

روی سر ِکم حرفی تو

......

سلام به همه دوستان.

به جبران تاخیر با یک غزل کلاسیک و یک ترانه در خدمتتونم.

ترانه رو کسی نشنیده و نقد هم نشده تا به حال هر نظری و نقدی باشه سراپا گوشم.

غزل

با این غریب بی سر و سامان چه می کنی؟

موی بلند ،موی پریشان، چه می کنی؟

آه ای بت ظریف تراشیده از بلور

مستانه در حریم خدایان چه می کنی؟

ـ حور ی پری ِ ـ سر به هوای ِ سیاه چشم

روی زمین به هیئت انسان چه می کنی؟

من در" گلاب دره" و "در بند " مانده ام

تو در کویر تشنه ی کرما ن چه می کنی؟

بوسیده ای، بغل شده ای، جار می زنی

تا خوب با خبر شوم از آنچه می کنی

....

ترانه

میدون هفت تیر میدون انقلاب

این شهر وحشیِ یه گوشه ای بخواب

از من تو این مسیر از من تو این جنون

چیزی نمونده جز شعرای خیس ِ خون

حال منو نپرس از قتل عام شهر

بیخود قدم نزن توُ ازدحام شهر

ای ابر بی قرار بی و قفه خون ببار

تا شهر پر بشه از عطر گل انار

بیخود قدم نزن بی خود عزا نگیر

بیخود سراغمو از آدما نگیر

لبهاتُ قفل کن چشمات و هم بذار

شعرامو پهن کن روی طناب دار

میدون انقلاب میدون هفت تیر

این شهر وحشی ِ یه گوشه ای بمیر

ای ابر بی قرار بی وقفه خون ببار

تا شهر پر بشه از عطر گل انار

humangel — Wed, 28 Jan 2009 17:49:18 GMT

من آن جنون بلندم که مثنوی نشدم

تو شمس وار دمیدی و مولوی نشدم

"ردای شعله به تن" دست از سرم بردار

"حسین" بودم افسوس" منزوی "نشدم

سلام

بازم درگیر امتحانا شدم.ببخشید.

از این به بعد سعی می کنم ۱۵ و ۳۰ ام ماه به روز شم...حالا با شعر قدیمی هم بود دیگه شما می بخشید.

یه غزل دارم که چند تا نقد متفاوت و به جا روش شده اما هنوز عوضش نکردم...نظرتون کمکم می کنه.

....

دل را بکن از موجها ، راه زیادی نیست

هر چند دریا را به ساحل اعتقادی نیست

امشب پر از حرفم رها کن بادبان ها را

با من موافق باش ، اینجا هیچ بادی نیست

بس کن نگاه ِ سرد ، دست ِسرد ، قلب ِسرد

شب های قطبی را امید بامدادی نیست

یک ذره از آرامش و صبری که از آغاز

در چشم هایم زل زدی و وعده دادی ، نیست

من قول دادم تا رسیدن با تو خواهم ماند

گفتی به قول مردها هیچ اعتمادی نیست

بگذار بار قایقت را کم کنم ، هرچند

چیزی که از من ساختی بار زیادی نیست

................

"زنی که صاعقه وار آنک .ردای شعله به تن دارد

فرو نیامده خود پیداست .که قصد خرمن من دارد " "استاد حسین منزوی"

humangel — Wed, 31 Dec 2008 20:19:14 GMT

سلام

نمی دونم چی بگم بابت این همه تاخیر.

ببخشید دیگه.

داستان تاخیرم مفصله

فقط فرصت می شد. نظرات رو بخونم.

اما از این به بعد هم زود به زود آپ می کنم هم همه ی نظرات رو ،روز به روز جواب می دم.و البته نظرات قبلی رو.

قول میدم

....

این روزا خیلی کم کار شدم.و کم می نویسم.الانم نمی دونم با چی به روز بشم.برای همین دو تا غزل قدیمی می ذارم

......

بیچاره کرده عطر تو آغوش تخت را

وابسته کرده پیرهنت بند رخت را

من را به باد دادی و بر شانه ریختی

شب گیسوان سرکش ِ آرامُِ لخت را

دستم نمی رسد که شبی دستچین کنم

این میوه های بر تن لخت درخت را

من در مسیر خالی ِ برگشتن از توام

آسان گرفت چشم تو این راه سخت را

تهران بی تو بغض مرا حبس کرده است

تهران بی تو کشت من ِ تیره بخت را

شیراز ِ من، هوای غزل کرده ام برقص

تا جذبه ات عوض بکند پایتخت را

....

غزل دوم

"قرص" ماه صورتت "آرام بخش" دردهاست

قرص ماه صورتت انگیزه ی شب گرد هاست

پارک،تنها شاهد بوسیدن لب های تو

بی تو حالا پاتوق هر روزه ی ولگرد هاست

سیب سرخ سینه،گندمزار ِ موهای بلند

زن مصیبت نامه ای از سرخ ها و زرد هاست

سردی دستم تنت را گرم رفتن کرده بود

اتفاق هر شکستن، پشت ِ گرم و سردهاست

این غزل با گریه ای مردانه ثابت می کند

بی وفایی کار زن ها کار این نامرد هاست

مثل همیشه مشتاق نقد و نظرم

.....

humangel — Fri, 19 Sep 2008 14:20:39 GMT

سلام به همه دوستان.

با یه ترانه جدید در خدمتتوت هستم و یک مثنوی به مناسبت شهادت حضرت علی. این مثنوی بی شک لحظه هایی است از انسانی واقعا بزرگ پس لطفا بحث اعتقادی نکنید.....

در ترانه بند های داخل پرانتز رو به دلایلی حذف کردم...لطفا نظرتو ن رو راجع به حذف بیت ها ی داخل پرانتز بگین...من این کار رو به دلایلی بدون این بند ها می خونم همیشه.

....

ترانه

توی اتاقم برف می باره

سر سبزی ِ این سفره بی مرزه

من هفت سین ِسالمو چیدم

سر سام ، سرما،سوز ،سگ لرزه

لب هام از سرما سیا می شه

ماهی تنگُ عید می بینم

دیوار هام و آخر دنیا

فانوسمو خورشید می بینم

قرصام و توی تُنگ می ریزم

تو نیستی آروم اعصابم

روزامو روی سقف را می رم

شب ها مو زیر تخت می خوابم

(وقتی دلم تنگ خودم می شه

چشمام و می بندم خدا می شم

عصرا دم خاموشی فانوس

معبود آدم برفیا می شم)

توی اتاقم برف می باره

سردِ ولی کی می گه دلسردم

من بیست وشیش سالِ تموم انگار

با قاب عکسم زندگی کردم

خو شبختم از و قتی گلوی من

زخمی ِانگشتای کولاکه

آغوش ناامن تو یادم داد

هر جا هوا خوبه، خطرناکه

(توی اتاقم برف می باره

تو رفتی از روزی که یادم نیست

با برف و یخ معشوقه می سازم

کی می گه آدم برفی آدم نیست)

چی مونده از من توی این سرما

یه آدم دیوونه ی سرخوش

تو نیستی آروم اعصابم

دلچسب این سرمای آدم کش

توی اتاقم برف می باره

.....

مثنوی علوی

شب ِ درد است، شب ضجه و بی تابی ها

شب ِ دلخون شده از ناله ی مرغابی ها

شب ِدلشوره ، شب ِ بغض، شب ِ دل نگران

شب ِبی میلی ِ لب های موذن به اذان

معنی داغ پدر را چه کسی می فهمد

دامن و حلقه ی در را چه کسی می فهمد

کوفیان گر چه که از غصه ی او دلشادند

"دوش وقت سحر از غصه نجاتش دادند"

نخل خم شد سر ِ هر کو چه و لالایی خواند

چاه در گوش زمین قصه تنهایی خواند

نه فقط کعبه ترک خورد که مولا آمد

آن شب از فرق علی کعبه به دنیا آمد

آن شب از فرق علی کعبه پلی زد به بهشت

چه مراعات نظیری ست علی ،کعبه، بهشت

نفس سرد خدا، سر زده در صور دمید

"و زمین بار امانت نتوانست کشید"

منتظر نقد و نظر دوستان هستم

humangel — Sat, 23 Aug 2008 11:36:18 GMT

سلام به همه دوستان

ببخشيد كه دير به دير مي يام.

به زودي اين مشكلم حل مي شه...

...

اين يه ترانه ي واقعاتفريحي واقعا تخيليه كه بعد از نشست دو هفته پيشمون با بچه ها تو قهوه خونه فرحزاد نوشتم...چون بعضي بچه ها مي خواستن ترانه رو و فرصت نشد براشون بنويسم باهاش به روز شدم..

توضيح:(اين توضيح براي بستن راه نقد نيست)

بند دوم ترانه دو جور نوشته شده كه هيچ كدوم اوني كه مي خوام نبوده و احتمال زياد عوض مي شه.

...

فرحزاد

خنجر از پشت نخوردي دختر

نه ،تو نامردي نديدي از خودي

توي قهوه خونه عاشقت شدم

توي قهوه خونه عاشقش شدي

۱ـ(مثل هر كي كه بهت زل مي زد

زل زدي توُ چشممو خنديدي

فكر كردم دلتو دزديدم

فكر كردم منو مي فهميدي)

۲ـ(رفقاي نون به نرخ روز خور

رفقاي مهربونه نانجيب

بر زدن تو رو ازم نامردا

توي ِ بويِ تند نعنا و دوسيب)

يك دقيقه هم بهم فكر نكن

حيفه كه حروم بشن ثانيه هات

دود و حلقه حلقه بازي بده و

جون قليونو بگير با ريه هات

دلم از تو بيشتر از تموم دنيا پُر دختر

حالم از هر چي فرحزادِ به هم مي خوره دختر

بُر زدن تو رو ازم نامردا

اينو تنهايي و بارو ن مي گه

تب دستام قلم و آتيش زد

اين ترانه داره هذيون مي گه

:در صدِ الكل من پايينه

كشفِ صد در صديِ "رازي"كو

قهوه خونه ها عذابم مي دن

"ميرزا صالح شيرازي" كو

بوي الكل تو سرم مي پيچه

مي خورم ،با دو تا چشم ِسرخ ِ خيس

به سلامتي هر چي مرده

به سلامتيِ چيزايي كه نيس

دلم از تو بيشتر از تموم دنيا پُر دختر

حالم از هر چي فرحزادِ به هم مي خوره دختر

humangel — Thu, 19 Jun 2008 09:45:18 GMT

آه ای عسل قله های دور دست

این خرس در کو هپایه ها خواهد مرد.....

.....

سلول هایم عفونت کرده اند

و سینوس هایم از رفتار سینوسیت

کارت معافی همیشه قرمز است

قرمز جیغ

درست مثل لبهای تو که مرا حرص می دهد

مادر دلشوره دارد

و پدر می خواهد که من مرد شوم

همین روزها دستگاه سیتی اسکن بیمارستان سید الشهدا مرا می بلعد.....

(تاریخ:همین الان پشت کیبورد)

...

تقدیم به تو که این روزها می روی و می آیی

روی سلول های عصبی این مرد شکست خورده.

....

خرابش نکن

اومدی تا جون بگیرم از نگات

یا که جون کندنمو سخت کنی

قول دادی منو پرواز بدی

قول دادی منو خوشبخت کنی

تو همیشه بوی رفتن می دادی

تو چشات نوشته بود مسافری

تازه باورم شده که اومدی

به خدا دق می کنم اگه بری

بمون و بخون بمون و بخند شب خوبیه خرابش نکن

بشین روبروم موهاتو ببند شب خوبیه خرابش نکن

همه ی نداشته هام برای تو

گریه های منو دست کم نگیر

تو بری هیچی ازم نمونه

نرو دنیای منو ازم نگیر

اون کیه که بی خیال بغض من

همه ی زندگیشُ پای تو ریخت

اون کیه که التهاب رفتنو

توی آسمون چشمای تو ریخت

بمون و بخون بمون و بخند شب خوبیه خرابش نکن

بشین روبروم موهاتو ببند شب خوبیه خرابش نکن

پيشاپيش ممنون از نقد و نظر بچه ها.
بايد بگم كه اين ترانه خيلي قديميه که برای جرا نوشتم..اما خيلي خيلي دوسش دارم...و اعتراف مي كنم كه فقط حسه و اين به نظرم خودم نكته منفي نيست.البته نظر شما هم خیلی مهمه.

humangel — Sat, 08 Mar 2008 17:37:18 GMT

این روز ها پر از هیجان سرودنم

افتاده ای دوباره به جان سرودنم

سلام به همه ی دوستان

ببخشید این همه فاصله افتاد.واقعا درگیر بودم.

سال نو پیشاپیش به همه مبارک.

با یه ترانه کوتاه در خدمتتون هستم که چون تازه اس امکان تغییرشم زیاده

دوست دارم نقد و نظر بی پروای دوستان رو بشنوم.

................

با درد ، با دلشوره ، با تردید

با واژه های زخمی و تب دار

با یاد موهات شعر می بافم

تو گیسوای ِ گیج ِ گندمزار

تو حیف می شی ماهی قرمز

آغوش من مثل یه مردابه

من مرد این افسانه ها نیستم

تو "هم نفس" می خوای نه "هم خوابه"

آغوش مردونه فراوونه

حرفای مردونه کمن دختر

مهتاب و زیر ابر پنهون کن

مردا همه مثل همن دختر

از این نمی ترسم که بعد از تو

آه کسی پشت سرم باشه

ترسم از اینه ،تا ابد هر شب

یاد یه زن هم بسترم باشه

جادوی اون چشمای بی انصاف

بازم من و توُِ بسترت هل داد

اندام ِ موزون ِ تو می گفتن:

می شه میون برف هم گل داد

تو حیف می شی ماهی قرمز

آغوش من مثل یه مردابه

من مرد این افسانه ها نیستم

تو "هم نفس" می خوای نه "هم خوابه"